Poems / कविताए

જુદાઈ

જીસ્કી આંખોમે કટીથી સદીયાં
ઉસ્ને સદીયોં કી જુદાઈ દી હે
ઈક પરવાઝ દીખાઈ દી હે
તેરી આવાઝ સુનાઈ દી હે…. ગુલઝાર.

એની પ્રેમાળ અને શરમાળ આંખોની તો શી વાત કરીએ ? એના નેણમાં એટલી અદ્‌ભુત ચમક, તેજસ્વીતા ને રંગત હતી કે એની સંગત માણવામાં ને માણવામાં અમે તો વર્ષોના વર્ષો વીતાવી નાંખ્યા… કહો કે સદીઓ જાણે પાર કરી દીધી.. એનાથી વંચિત રહેવા ચિત્ત સહેજે તૈયાર નથી. પણ નસીબની છીપમાંથી મિલનના નહી પણ જૂદાઈના મોતી છેવટે એવા નીકળયા કે અમારી આંખોની તો જાણે જ્યોતિ જ ચાલી ગઈ… સદીઓથી માણેલી એની આંખોની મીઠાશ એવી તીવ્ર તીખાશમાં પરિણમી કે હવે વિયોગની એક એક ક્ષણ સદીયો જેટલી ચિર લાગે છે. મન એટલું તો આકુળવ્યાકુળ થઇ ગયું છે કે ગમે તેવી ખુશીઓમાં પણ સાનુકૂળ થતું નથી.. પળે પળે જાણે એ ઉડીને (પરવાઝ) આવતી હોય એવી ઝલક આંખો સામેથી પસાર થઇ જાય છે.. એના અવાજના ભણકારા એવા વાગી રહ્યા છે કે તે આસપાસમાં જ છે.. આશા જીવંત છે ને તેમાં ધબકતું આ જીવન ઝંખનામાં ને ઝંખનામાં અસાર લાગતું હોવા છતાં પસાર થઇ રહ્યું છે…

કિતના ખુશનસીબ હોતા હે વો શખ્શ
જીન્કા બરસોંસે દિદાર હોતા હૈ…
આતા હે જબ જૂદાઈ કા મૌસમ..
ઉસ્કા સેહના કિતના દુશ્વાર હોતા હૈ..

Advertisements

Categories: Poems / कविताए, Very Nice

Tagged as:

Leave a Reply