SHORT STORIES / लघु-कथाए

મા

‘તમારી શરત મને મંજુર છે પણ મારી પણ એક શરત છે. લગ્ન પછી આપણે તમારા સોસાયટીવાળા મકાનમાં અલગ રહેવા જઇશું.’

સુરેશ એક પ્રતિષ્ઠા વેપારી હતો. તેનો નાનો એવો પરિવાર હતો. તે, તેના પત્ની શ્રીલતા તથા તેની માતા સગુણાબેન. પિતાની છાયા તો કુદરતે તેના બચપણમાં જ છીનવી લીધી હતી. સગુણાબેને તેને માતા અને પિતા બન્નેનો પ્રેમ આપ્યો  હતો.

લગ્ન પછી ઘણા વર્ષો પછી સુરેશને ત્યાં સારો પ્રસંગ આવ્યો. શ્રીલતા મા બનવાની હતી. સગુણાબેનના આનંદની તો કોઇ સીમા ન હોતી. પોતાની ઉત્તરાવસ્થાએ પણ ભગવાને સામે જોયું અને હવે આ ઘર બાળકની કિલકારીથી ગુંજી ઉઠશે. સૌ સારા વાના થશે.

પણ… કુદરતને આ પરિવારનું સુખ માન્ય ન હતું. એક દિવસ અચાનક જ સવારે ઉઠતાં શ્રીલતાને ચક્કર આવ્યા. તેણે પોતાની જાતને પડતાં માંડ બચાવી. સુરેશે તાત્કાલિક ડૉક્ટરને બોલાવી, તેમની સલાહ મુજબ શ્રીલતાને હોસ્પિટલમાં દાખલ કરી. તબિયત એકદમ જ બગડતી ચાલી આખરે માત્ર ત્રણ દિવસની ટુંકી બિમારીએ આ સુખી જોડલીને ખંડિત કરી.

આ વાતને બે-ત્રણ વર્ષ વીતી ગયા. એક દિવસ….

‘સુરેશને સમજાવોને ભાઇ !’ સગુણાબેને કહ્યું. ‘હજુ એની એવી ઉંમર નથી થઇ ગઇ, સારું પાત્ર શોધવા પ્રયત્ન કરીએ તો કાંઇ ખોટું નથી.’

સુરેશને સમજાવતાં, હા-ના કરતાં એ ફરી લગ્ન કરવા રાજી થયો.

સગાં વહાલા, સંબંધીમાં વાત ચાલુ કરી. છાપામાં એડ આપી, સૌએ પ્રયત્ન કર્યા. અચાનક જ કોઇએ વાત કરી, આપણી સામેની ગલીમાં રસિકભાઇની દીકરી વિદ્યા લગ્ન પછી, સાસરીએ દુ:ખી થઇ પાછી આવી છે. દીકરી ડાહી છે. અહીં આડોશ-પાડોશમાં તો ઠીક, ખુદ એની ભોજાઇઓ પણ તેના વખાણ કરતાં ધરાતી નથી. પ્રશ્ન તેની ત્રણ વર્ષની દીકરીનો છે. આપણે તેનો વાંધો ન હોય તો વાત કરાય.

બન્ને પરિવાર વર્ષોથી સામસામેની ગલીમાં રહેતા જેથી એકબીજાથી પરિચિત તો હતાં જ. વાત સુરેશ-વિદ્યાની અનુકૂળતાની હતી. સુરેશનું કહેવું હતું વિદ્યા એની દીકરીને તેના પિતાને ત્યાં મૂકીને આવે. વિદ્યા તે માટે તૈયાર ન હતી.

બહુ સમજાવટ પછી તે એ માટે તૈયાર થઇ પણ સાથે તેની શરત એ હતી કે લગ્ન પછી તેઓ સુરેશનાં સોસાયટીવાળા મકાનમાં અલગ રહેવા જાય.

‘પણ એ કેવી રીતે બને ? મારી માની ઉંમર સામે તો જો.’ સુરેશે કહ્યું. ‘એ બીચારી આટલી ઉંમરે એકલી કેવી રીતે રહી શકે ? મારા ઉપર તેને કેટલી લાગણી છે ? આપણે અલગ રહીએ તો એ બીચારીનું શું ?’

વિદ્યા હસી પડી, ‘તમારી 40 વર્ષની ઉંમરે પણ જો તમે તમારી માથી અલગ ન રહી શકતા હો તો મારી ત્રણ વર્ષની દીકરી મારાથી અલગ કેમ રહી શકે ?’

આજે સુરેશ, વિદ્યા, સગુણાબેન અને શ્રુતિ આનંદથી રહે છે. કદાચ લોકોને ઇર્ષા થાય તે રીતે જીવે છે.

– ચંદ્રકાન્ત નિર્મલ

Advertisements

Leave a Reply