THINKING TIME / सोच का समंदर

ભ્રુણહત્યા

માડી મને લઇ જ તું તારા એ દેશમાં
મારે આવવું છે તારા જેવા વેશમાં 
મારા જીવતરને દેશવટો દઈશ મા
નાનકડી પગલીને રક્તે રંગીશ મા 
કુમળી આ વેલને જાતે તોડીશ મા
પછી પડછાયા રડશે રવેશમાં
સાગરના ખોળામાં, પર્વતની સેજમાં 
સુરજ ને ચંદના ઝળહળતા તેજમાં 
ફરવું છે જુદા જુદા વેશમાં 
કલરવની કોયલ હું ટહુકું ઉપવનમાં 
કળીઓથી કોમળ હું મહેકું જીવનમાં 
કચડીશ  ના મને એક ઠેસમાં 
કચડીશ ના મા મને , આવેશમાં 
 
– જયશ્રી મહેતા 
 
ભ્રુણહત્યા પર સરસ કવિતા આપની સમક્ષ રાખું છું અને સાથે આશા પણ રાખું છું કે આ વાંચી ને જો કોઈ એ પાપ કરતા બચી જાય તો આ બે કવિતા લેખે લાગશે। એક નાની ઢીંગલી દુનિયા માં આવતા પેલા એની માં ને વિનંતી કરે છે કે તું મને આ દુનિયા માં આવવા દે, એના કેવા કેવા અરમાન હોય છે અને ઘણા માં-બાપ એ વિચાર્યા વગર ભૃણહત્યા કરી એ બધા અરમાનો પર પાણી ફેરવી દે છે અને એક પાપ ના ભાગીદાર થઇ જાય છે।
 
 
આંગળી પકડીને તારી ચાલવા દે 
માં મને તું આ જગતમાં આવવા દે 
વંશનું તુજ બીજ કો ફણગાવવા દે 
ગોરમાની છાબ લીલી વાવવા દે 
વહાલની વેલી થઇ ઝુલીશ દ્વારે 
આંગણે સંવેદના મહેકાવવા દે 
સાપનો ભારો નથી તુજ અંશ છું હું 
લાગણીના બંધનોને બાંધવા દે 
Advertisements

Leave a Reply