Poems / कविताए

નીકળ્યા

ઝાટક્યો પલંગ ત્યાં તરત બહાર નીકળ્યા
ઓશિકાની ખોળમાંથી પણ વિચાર નીકળ્યા

કેટલાક આગિયા સૂરજથી તેજમય હતા
એ વળી રુવા રુવાની આરપાર નીકળ્યા

બ્લેડથી બચી ગયા છતાંય લોહી નીકળ્યું
રુના પૂમડાં હતાં એ ધારદાર નીકળ્યાં

આંખ આસપાસ ડાઘ રૈ ગયા છે આજ પણ
શીતળાની જેમ આંસુ એકવાર નીકળ્યાં

જેવીરીતે કોઇ બેડરૂમમાંથી નીકળે
એરીતે અમે શરીરમાંથી બા’ર નીકળ્યા

– કુલદીપ કારિયા

Advertisements

Leave a Reply