Dilip Ghaswala

બોલો જય હિન્દ

બોલો જય હિન્દ

તે દિવસથી મને શંકા ગઈ જ્યારથી એ યુવાન મારી ડ્યુટી ના સમયે જ રાતના અગિયાર વાગે રોજ આવે અને મારા નિગરાની હેઠળના એ.ટી.એમ. મશીનમાંથી માત્ર સો રૂપિયા ઉપાડીને ગાયબ થઈ જાય. હું એક કાશ્મીરની ખીણ માં આવેલી દુર્ગમ ટેકરી પર વોચમેન છું, મારી ડ્યુટી રાતે આઠ થી સવારે આઠની હોય છે. છેલ્લા સાત દિવસથી હું આ યુવાન પર વોચ રાખું છું.

રોજ જ આ ને માણસ એ.ટી.એમ. મશીન પર થી રૂપિયા ઉપાડવાની શી જરૂર પડતી હશે!!? આવું જ બીજા ત્રણ દિવસ થયું. મને શંકા પડી કે જરૂર આ કોઈ વ્યક્તિ ભેદી છે. મશીન સાથે કોઈ ચેડાં તો નહીં કરતો હોય? એના ગયા પછી હું મશીન ચેક કરું તો બધું જ બરાબર દેખાય.

એક દિવસ મારા થી ન રહેવાયું અને જેવો સો રૂપિયા લઈ નીકળ્યો એટલે મેં એને અટકાવ્યો: “માફ કરજો હું છેલ્લા દસ દિવસથી તમને રોજ અહીં આજ સમયે જોવ છું, તમે માત્ર સો રૂપિયા જ ઉપાડો છો અને જતા રહો છો, તો તમે એક સામટા પૈસા કેમ ઉપાડી લેતા નથી? આટલી સખ્ત ઠંડી માં આવું કષ્ટ કેમ ઉઠાવો છો? તમારી ઓળખ આપી શકો છો?

અને તે યુવાને હસતાં હસતાં જવાબ આપ્યો : “અરે ચાચા હું એક ફૌજી જવાન છું, હું રોજ એટલા માટે પૈસા ઉપાડું છું કે જેવા પૈસા નીકળે એટલે એક મેસેજ મોબાઈલમાં જાય અને મેં બેન્ક સાથે મોબાઈલ મારી પત્ની નો જોડેલો છે. એટલે જેવા પૈસા નીકળે એટલે મારા ઘરે મેસેજ પહોંચી જાય, અને મારા કુટુંબને મારી હયાતી નો સંદેશ મળી જાય એટલે પછી એ લોકો શાંતિ થી સુઈ જાય અને હું અહીં દેશ ની રક્ષા વિના ચિંતા કરી શકું.”

મેં એને વળતો સવાલ કર્યો : ” પણ તારી પાસે મોબાઈલ તો છે ને? એના થી મેસેજ કરે તો???”

એણે મને કહ્યું : “અરે ચાચા કાશ્મીરની હાલત તો તમને ખબર છે, અહીં નેટ બંધી છાસવારે થાય છે, મોબાઈલના ટાવર જ ક્યાં પકડાય છે? ચાચા ફૌજી બનવું એટલે લાગણીઓને પીગળાવીને લોહીમાં લોહ ભરવું પડે છે…ત્યારે એક ફૌજી તૈયાર થાય છે. અમે સીમા સુરક્ષા કરીએ તો દેશ શાંતિ થી સૂઈ શકે છે, એટલે આટલો તો ભોગ અમારે આપવો પડે. એમને કોઈ ફરિયાદ નથી..બોલો ચાચા જયહિન્દ…”

મારી આંખમાંથી અશ્રુ સરી પડ્યા….જેને હું કોઈ ફ્રોડ કે આતંકવાદી સમજતો હતો તે તો દેશનો વીર સપૂત નીકળ્યો.. મેં એને કહ્યું ,”જયહિંદ..”

અને એ સલામ મારી નીકળી ગયો..અને મારા રેડિયો પર વંદે માતરમ્ ગુંજી ઉઠ્યું..

-દિલીપ વી ઘાસવાલા

 

Advertisements

Categories: Dilip Ghaswala

Leave a Reply