Dr. Akhtar Khatri

છળી ગયા તે

રમેશ પારેખ સાહેબની યાદમાં……

નયનોમાં જાસો મોકલાવી, છળી ગયા તે,
ભ્રમ રચી પ્રેમનો ફોસલાવી, છળી ગયા તે.

હિંસા ગજરાના ફૂલોની કતલ કરી ગઈ, ને,
હૃદયને વેદનાથી મહેકાવી, છળી ગયા તે.

ગુનો સ્વપ્નો જોવાનો મોંઘો પડ્યો ખુબ જ,
પ્રેમની અદાલતમાં હરાવી, છળી ગયા તે.

પાંદડું પીળું થયું ને ઝાડનું તો બધુ જ ગયું,
પાનખર વસંતમાં લહેરાવી, છળી ગયા તે.

શાહીમાંથી ઢોળાતા રહેશે હવે તેના સ્મરણ,
વર્તમાન, ભવિષ્ય વિસરાવી, છળી ગયા તે.

ટહુકા તેમના શબ્દોના રોજ ઉઝરડા કરે હજુ,
જીંદગી તેમના નામે લખાવી, છળી ગયા તે.

પહેલો અને છેલ્લો વરસાદ હતા જીંદગીનો,
ને રોમરોમને મારા પલાળી, છળી ગયા તે.

હસ્તરેખાઓના સળ હાથતાળી આપી ગયા,
કિસ્મતના નામનું સમજાવી, છળી ગયા તે.

પાણી વહી ગયું, સ્પર્શ દઈ પત્થરોને આજે,
દર્દ આપીને પ્રેમનું, રડાવી, છળી ગયા તે.

નથી થયા કબુલ સહિયારી વસંતના સ્વપ્નો,
હિચકારી સજા મને ફરમાવી, છળી ગયા તે.

સિટ્ટીનો હિંચકો, સપનાનું ખિસ્સું કેવું ‘અખ્તર;
તેમની નિશાળમાં શીખવાડી, છળી ગયા તે.

-Dr. Akhtar Khatri

Advertisements

Categories: Dr. Akhtar Khatri

Leave a Reply